30 oktober 2022

“Tekenleraar, of eigenlijk beeldende vorming, dat geeft het beter weer. De laatste veertig jaar op het Hartenlust in Bloemendaal. Een kleine school in het groen, hartstikke leuk! Mijn klaslokaal was op zolder. Het voelde als een clubhuis, ook voor de kinderen. Een geweldige tijd, met leuke collega’s en Wim Metselaar als directeur. De laatste week van de grote vakantie gingen we met een groepje leraren fietsen. Overdag fietsen en ’s avonds plannen maken voor het nieuwe schooljaar. En keten met elkaar.”

Keten, de betekenis is van Krijn z’n gezicht te lezen. “Lol maken, man wat hebben wij gelachen met elkaar! De sfeer was zo goed. Saamhorigheid, daar stond het Hartenlust voor. ” Elf jaar geleden nam Krijn halverwege het schooljaar afscheid vanwege het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. “Ik had het schooljaar graag afgemaakt, voor mijzelf en voor de kinderen. Zelfs onbetaald. Maar helaas, dat stuitte op juridische bezwaren. Zijn afscheid was een feest en Krijn is daarna nooit meer terug geweest.

“Dat moet je niet doen. Ik had het gezien bij oud-collega’s. Na dat feest begon mijn volgende leven. Golfen met vrienden, vrijwilliger in de oude Bavo, op zaterdag naar de Noordermarkt, musea bezoeken. Kunst en geschiedenis, die twee zijn onlosmakelijk verbonden.” Krijn op z’n praatstoel, een geboren verteller. “Ik verzorg sinds 2014 kunstlezingen in het Zaeltje, daar bereid ik me heel goed op voor. Heerlijk. Boven in m’n bibliotheek. Wil je ‘m zien?” Graag. Het huis van Krijn en zijn vrouw Elsje in de Hoofmanstraat is smaakvol ingericht en ook boven nog in de oorspronkelijke staat.

Over z’n bibliotheek heeft Krijn niets teveel gezegd. Een klassiek bureau en overal boeken. “Hier kunst en daar geschiedenis. Ik kan hier uren doorbrengen om een volgende kunstlezing voor te bereiden.” Leraar ben je voor ’t leven, dat geldt ook voor Krijn. Toch had het heel anders kunnen lopen…  “Ik werkte in het bedrijfsleven als technisch tekenaar. Mijn toenmalige schoonvader én psycholoog heeft me richting onderwijs gestuurd. Waarom word je geen tekenleraar? Echt iets voor jou. Ja, dat had die man goed gezien.”

“Diploma’s had ik niet, dus ik heb eerst het staatsexamen gedaan en daarna mijn aktes gehaald. Tekenen, beeldende vorming en jaren later – op verzoek van het Hartenlust – techniek.” Het antwoord op de vraag of hij nog tekent is duidelijk. “Nee, dat heb ik genoeg gedaan. Nu alleen Stoffel en Rico, voor de krant van het Zaeltje.” De krant en het Zaeltje, daar besteedt Krijn veel tijd aan. “Het is nog geen clubhuis zoals mijn tekenlokaal, maar we zijn op de goede weg. Jongere bewoners van Rosehaghe, die probeer ik er meer bij te betrekken. Tijdens de Burendag zat het Zaeltje vol met kinderen. Geweldig om te zien!”

Banner Image

‘Samen zijn
wij Rosehaghe’

Rosehaghe, een dorp in de stad met een eigen karakter. Met haar 138 eengezinswoningen, 2 bovenwoningen en een verenigingsgebouw is Rosehaghe een van de kleinste, zelfstandige woningbouwverenigingen in Nederland. Een unieke woongemeenschap, bestuurd door de bewoners zelf. Samen zijn wij Rosehaghe.